گونیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) ابزاری است به شکل مثلث از جنس فلز، پلاستیک یا چوب برای رسم زاویة قائمه یا آزمودن آن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ابزاری است به شکل مثلث از جنس فلز، پلاستیک یا چوب برای رسم زاویه قائمه یا آزمودن آن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گونیا. (اِ) مثلث شکلی قائم الزوایه، چوبین یا فلزی که معماران و نجاران بدان قائمه بودن زوایا یا آلات و چهارچوب در را معلوم کنند. و از آن برای کشیدن خطی عمود بر خط دیگر و یا خطی موازی با خط دیگر نیز استفاده نمایند. اصل کلمه از یونانی گ، نی یا بمعنی زاویه است . آلت هندسی سه گوش . (از برهان قاطع) (انجمن آرا) (غیاث اللغات ) : کو نوح که سازهاش بخشم یا مسطر و گونیاش بخشم . خاقانی (از تحفة العراقین ). ◄ ریسمانی را گویند که استادان بنا چون خواهند عمارتی بسازند آن را بکشند و رنگ عمارت را بریزند. (برهان قاطع) (انجمن آرا). رژه . رژه ٔ بنا: شاقول ؛ سنگی که به ریسمان کرده از گونیا بیاویزند تا بدان همواری زمین معلوم کنند. (منتهی الارب ).
واژگان فارسی سره واژهدان
کنجا، کنج