گوشگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشگین . (اِخ ) دهی است از دهستان امجز بخش جبال بارز شهرستان جیرفت . واقع در ٦٠٠٠٠گزی جنوب خاوری مسکون و ٧٠٠٠ گزی جنوب راه مالرو مسکون به کروک . کوهستانی و سردسیر و سکنه ٔ آن ١٠٠ تن وآب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوب و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . مزارع دو رودخانه و سی چناران جزء این ده است . ساکنین از طایفه ٔ امجزی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).