گوشچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشچین . (نف مرکب ) کنایه از مردم خبیث و تنگ حوصله که هرچه بشنوند پیش هر کسی بازگویند. (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشچین . (نف مرکب ) کنایه از مردم خبیث و تنگ حوصله که هرچه بشنوند پیش هر کسی بازگویند. (آنندراج ).