گوشه گیری

گوشه گیری . [ ش َ / ش ِ ](حامص مرکب ) عمل گوشه گیر. انزواء. اعتزال . کناره گیری . عزلت . تنهایی . تجرد. زهد. گوشه نشینی : در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل . حافظ. گوشه گیری و سلامت هوسم بود ولی فتنه ای می کند آن نرگس فتان که مپرس . حافظ. - گوشه گیری کردن ؛ گوشه نشینی کردن . اعتزال . انزوا.

انزوا، اعتزال، اعتکاف، گوشه‌نشینی، عدم تحرک، استقلال خلوت، تنهایی، عزلت، جدایی چله‌نشینی رهبانیت، واتیکان خلوتگاه، نهانخانه، شبستان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی