گوش کاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوش کاو. (اِ مرکب ) گوش پاک کن . (یادداشت مؤلف ). آلت کاویدن گوش . ◄ (نف مرکب ) که گوش کاود. آنکه گوش کاود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوش کاو. (اِ مرکب ) گوش پاک کن . (یادداشت مؤلف ). آلت کاویدن گوش . ◄ (نف مرکب ) که گوش کاود. آنکه گوش کاود.