گوش آوایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوش آوایی . (حامص مرکب ) شنوایی، یعنی هرچه شنود خوب فهم کند و نیک یاد گیرد. (ناظم الاطباء). صفت کسی که هرچه می شنود خوب فهم می کند و یاد می گیرد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوش آوایی . (حامص مرکب ) شنوایی، یعنی هرچه شنود خوب فهم کند و نیک یاد گیرد. (ناظم الاطباء). صفت کسی که هرچه می شنود خوب فهم می کند و یاد می گیرد.