گوز هندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوز هندی . [ گ َ / گُو زِ هَِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گوز هندو. نارجیل . نارگیل : در او درختان چون گوز هندی و پوپل که هر درخت به سالی دهد مکرر بر. فرخی . هم از گوز هندی فراوان درخت جهان کرده بویاکشان باد سخت . اسدی (گرشاسبنامه ). مغز گوز هندی پوست سیاه برداشته بتراشند و نان میده در شیر تازه با این گوز هندی تراشیده ترید کنند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).