گورچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورچین . [ گ ُ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مواضعخان بخش ورزقان شهرستان اهر که از لحاظ اداری تابع بخش بستان آباد شهرستان تبریز است . کوهستانی و معتدل است . سکنه ٔ آن ١٧٠ تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و حبوب و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
گورچین . [ گ ُ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اوجان بخش بستان آباد شهرستان تبریز که در ١٠ هزارگزی شمال بستان آباد و در مسیر شوسه ٔ اردبیل به بستان آباد واقع شده است . جلگه و سردسیر است . سکنه ٔ آن ٢١٣ تن است . آب آن از زهاب اوجان چای است . محصول آن غلات ویونجه و درخت تبریزی و شغل اهالی زراعت و گله داری وراه آن شوسه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).