گورو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورو. [ رُ ] (اِخ ) هانری ژزف اوژن (١٨٦٧-١٩٤٦ م .). ژنرال فرانسوی که در پاریس متولد شد. وی در سال ١٨٩٨ سموری را در سودان دستگیر کرد. در سال ١٩١٢ در مراکش معاون لیوتی و در سال ١٩١٥ فرمانده نیروهای شرقی فرانسه بود. وی در سوریه آرامش برقرار کرد وسرانجام در سالهای ١٩٢٣ تا ١٩٣٦ حکمران پاریس شد.