گورنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورنگ . [رَ ] (اِخ ) برادر گرشاسب و پدر نریمان : برادر یکی داشت جوینده کام گوی شیردل بود گورنگ نام . اسدی . همان سال کاثرط برفت از جهان شد او نیز در خاک تاری نهان . اسدی . در تاریخ سیستان کورنگ با کاف تازی آمده و پسر گرشاسب دانسته شده است . رجوع به تاریخ سیستان چ بهار ص ٥ و ٦ شود.