گورخوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خا) (ص فا.) = گورخواننده:<BR>۱- آن که بر سر قبر قرآن خواند؛ قاری قرآن بر گور مرده.<BR>۲- آن که بر سر قبر تلقین میت کند؛ ملقن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خا) (ص فا.) = گورخواننده: ۱- آن که بر سر قبر قرآن خواند؛ قاری قرآن بر گور مرده. ۲- آن که بر سر قبر تلقین میت کند؛ ملقن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورخوان . [ خوا / خا] (نف مرکب ) مقری . قاری قبرستان . قرآن خوان . کسی که بر سر گور قرآن خواند. (یادداشت مؤلف ) : حلوا سه چار صحن شب جمعه چند بار بهر ریا به خانه ٔ هر گورخوان شود. سعدی . ◄ ملقن . (یادداشت مؤلف ).