گودین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گودین . [ گُو ] (اِخ ) دهی است از دهستان کنگاور بخش کنگاور شهرستان کرمانشاهان واقع در ١٠٠٠٠ گزی خاور کنگاور و ١٥٠٠ گزی جنوب شوسه ٔ تویسرکان . دامنه و سردسیر معتدل است و ٩٣٥ تن سکنه دارد. آب آن از دو رشته قنات و رودخانه ٔ خرم رود تأمین میشود. محصول آن غلات و دیمی و حبوب و چغندرقند وصیفی و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان کرباس بافی است . از شوسه اتومبیل میتوان برد. بنای امامزاده باقر آن قدیمی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
گودین . (اِخ ) دهی است از دهستان مرغا از بخش ایذه ٔ شهرستان اهواز که در ٣٦ هزارگزی شمال خاوری ایذه واقع شده است . کوهستانی و معتدل و سکنه ٔ آن ٢١٨ تن است آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).