گودر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گودر. [ گ َ دَ ] (اِخ ) نام پسر شاپور. (برهان ) (رشیدی ) (آنندراج ). رجوع به گودرز شود.
گودر. [گُو دَ ] (اِخ ) دهی است از بخش دهدز شهرستان اهواز که در ٧ هزارگزی شمال دهدز، کنار راه مالرو لفنیان به گردبندان واقع شده است . کوهستانی و معتدل است . ١٠٥تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و صیفی و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
گودر. [ گ َ دَ ] (اِخ ) نام پهلوانی ایرانی . (برهان ) (رشیدی ) (آنندراج ). رجوع به گودرز شود.