گودری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گودری . [ دَ ] (اِخ ) تیره ای از ایل بلوچ . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٣). از ایلات کرمان و بلوچستان و مرکب از ٨٠ خانوار است که در سردسیر الاله زار، بردسیر و کنگار و گرمسیر و جیرفت و رودبار مسکن دارند و زبانشان بلوچی و فارسی است . (مؤلف ).