گودال

(گُ) (اِمر.) چاله، جای گود.<br>

(گُ) (اِمر.) چاله، جای گود.

گودال . [ گ َ / گُو ] (اِ) زمین پست و مغاک و جای عمیق . (ناظم الاطباء). چاله . حفره . حفیره . کریشک . رجوع به گود شود.

گودال . [ گُو ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش راین شهرستان بم واقع در ٤٠٠٠ گزی شمال راین و ٢٠٠٠ گزی باختر فرعی راین به نی بید. سکنه ٔ آن ٣ خانوار است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).