گوجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوجه . [ ج َ / ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شهرکهنه ٔ بخش حومه ٔ شهرستان قوچان واقع در ٨ هزارگزی جنوب باختری قوچان به شیروان . جلگه و هوای آن سرد است و ١٠٨ تن سکنه دارد. آب آن از قنات است . محصولش غلات و انگور و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
گوجه . [ گ َ / گُو ج َ / ج ِ ] (اِ) قسمی از آلوچه ٔ بزرگ و آبدار. (ناظم الاطباء). از خانواده ٔ روزاسه، پرونوس اسپینوزا . (جنگل شناسی کریم ساعی ج ٢). آن را در کجور، آستارا و طوالش آلوچه، درلاهیجان و دیلمان و رودسر الو و هلو، در نور و آمل هلی و در گیلان خلی، خولی یا خالودار مینامند. (جنگل شناسی کریم ساعی ج ١ ص ٢٤١). آلوچه ٔ درشت . گرجه . - گوجه ٔ برقانی ؛ آلوی برقانی . - گوجه ٔ پرپر ؛ پرونوس تریلوبا . - گوجه ٔ گیلانی ؛ پرونوس سیریاکا . (واژه نامه ٔگیاهی تألیف اسماعیل زاهدی ).
گوجه . [ ج َ / ج ِ] (اِ) در له-ج-ه ٔ کاش-ان، زگی-ل . ثؤل-ول . پال-و. آژخ . ژخ . ک-ار. (لهج-ه ٔ ملای-ر) (یادداش-ت م-ؤلف ).