گوبینو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوبینو. [ گ ُ ن ُ ] (اِخ ) کنت ژزف آرتور دُ... سیاستمدار و نویسنده ٔفرانسوی که در ١٨١٦ م . در ویل دآوری متولد شد. وی از آغاز جوانی وارد سیاست شد. در سال ١٨٥١ م . به سمت دبیری هیئت اعزامی فرانسه در برن و سپس در هانور برگزیده شد. از سال ١٨٥٤ تا ١٨٥٨ م . دبیر سفارت و از سال ١٨٦٢ تا ١٨٦٤ وزیر مختار فرانسه در ایران شد. وی کتابهای بسیاری نوشته است از جمله : سه سال در آسیا (١٨٥٩)، مذاهب و عقاید فلسفی در آسیای میانه (١٨٦٥)، رساله ای درباره ٔ خطوط میخی (١٨٦٤)، بررسی درباره ٔ عدم تساوی نژادهای بشر که مباحث آن در علمای پیرو تفوق نژادی آلمان مؤثر واقع شده است (١٨٥٤)، تاریخ ایران (١٨٦٩). گوبینو در سال ١٨٨٢ م . در تورن درگذشت .