گوبیا

گوبیا. (هزوارش، اِ) بر وزن لوبیا، به لغت زند و پازند زبان را گویند، و به عربی لسان خوانند. (برهان ). گوبیا (زبان ) «بندهشن چ یوستی ص ٢٢٢». در پهلوی گوباک یا گویاک به معنی گویا و گوینده و سخن گوست . رجوع شود به باروچا ص ١٩٦. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).