گواچو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گواچو. [ گ ُ ] (اِ) ریسمانی باشد که در روزهای عید از جایی آویزند و بر آن نشینند و در هوا آیند و روند. (برهان ) (آنندراج ). گواچه . تاب . گازه . بادپیچ .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گواچو. [ گ ُ ] (اِ) ریسمانی باشد که در روزهای عید از جایی آویزند و بر آن نشینند و در هوا آیند و روند. (برهان ) (آنندراج ). گواچه . تاب . گازه . بادپیچ .