گواهی نبشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گواهی نبشتن . [ گ ُ ن ِ ب ِ ت َ ] (مص مرکب ) گواهی نوشتن . شهادت نوشتن . گواهی خویش را ثبت کردن : در آن محضر اژدها ناگزیر گواهی نبشتند برنا و پیر. فردوسی . گواهی نبشتند یک یک مِهان که بهرام شد شهریار جهان . فردوسی . و آن کسان گواهی نبشتند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٨٢). و رجوع به گواهی نوشتن شود.