گواه لباسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گواه لباسی . [ گ ُ هَِ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنکه گواهی او فروغ صدق نداشته باشد . (بهار عجم ) (آنندراج ) : به یک گواه لباسی که ماه مصر آورد سیاه کرد رخ دعوی زلیخا را. صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گواه لباسی . [ گ ُ هَِ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنکه گواهی او فروغ صدق نداشته باشد . (بهار عجم ) (آنندراج ) : به یک گواه لباسی که ماه مصر آورد سیاه کرد رخ دعوی زلیخا را. صائب (از آنندراج ).