گوابین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوابین . [گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودحله ٔ بخش گناوه ٔ شهرستان بوشهر که در ٥١٠٠٠ گزی جنوب خاور گناوه، کناررود حله واقع شده است . هوای آن گرم مرطوب مالاریایی و سکنه ٔ آن ٢٤٢ تن است . آب آن از رودخانه ٔ حله تأمین می شود. محصول آن غلات، سبزیجات و شغل اهالی زراعت وراه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).