گهن

گهن . [ گ ُ ] (اِ) کرمی را گویند که چوب را خورد و خوره ٔ آن مانندآرد از چوب فرو ریزد. و آن آرد را به عربی نشاره خوانند. (برهان قاطع) (فرهنگ رشیدی ) (الفاظ الادویه ) (آنندراج ) (فرهنگ شعوری ) .