گهرمهره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهرمهره . [ گ ُ هََ م ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) مهره ای از گوهر. ◄ مهره ای که در مغز مار باشد، گویند به دست هرکس افتد دولت او زایل نشود. (بهار عجم ) (آنندراج ) : بجز خامه ات کآورد در پدید گهرمهره ٔ مار أرقم که دید. طالب آملی (از آنندراج ).