گهرفشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهرفشان . [ گ ُ هََ ف ِ ] (نف مرکب ) مخفف گوهرفشان : گفتم گه عطا به چه ماند دو دست او گفتا دو دست او به دو ابر گهرفشان . فرخی . ابر گهرفشان را هر روز بیست بار خندیدن و گریستن وجذر و مد بود. منوچهری . رجوع به گوهرفشان شود.