گنه گور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنه گور. [ گ َ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چای باسار بخش پلدشت شهرستان ماکو که در ١٦٥٠٠ گزی باختر پلدشت و ٣٥٠٠ گزی شمال شوسه ٔ پلدشت به ماکو واقع شده است . هوای آن مالاریایی و سکنه اش ٣٤ تن است . آب آن از ساری سو تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری وصنایع دستی آنان جاجیم بافی . راه آن مالرو است . ده قشلاق ایل میلان است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).