گنج آگن

گنج آگن . [ گ َ گ َ ] (نف مرکب ) اندوزنده ٔ گنج . (ناظم الاطباء). آن که گنج را بیاگند و بیندوزد. گنج آگننده : سپهدار و گنج آگن و غم گسل کدیور به طبع و سپاهی به دل . اسدی (گرشاسبنامه ). ای بسا گنج آگنان کنج کاو کآن خیال اندیش را شد ریش گاو. مولوی (مثنوی چ خاور ص ١٣). و رجوع به گنج شود.