گنبد گردنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنبد گردنده . [ گُم ْ ب َ دِ گ َ دَ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است : چون نبینی که یکی زاغ و یکی باز سپید اندرین گنبد گردنده پس یکدگر است . ناصرخسرو. ای گنبد گردنده ٔ بی روزن خضرا با قامت فرتوتی و با قوت برنا. ناصرخسرو. گنبدگردنده خانه ای است سپنجی مهر چه بندی بر این سپنجی خانه . ناصرخسرو. ازین گردنده گنبدهای پرنور بجز گردش چه شاید دیدن از دور. نظامی . گنبدگردنده ز روی قیاس هست به نیکی و بدی حق شناس . نظامی .