گنبد سبز

گنبد سبز. [ گُم ْ ب َ دِ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سبز گنبد. کنایه از آسمان است : که آویخته ست اندرین سبز گنبد مر این تیره گوی درشت کلان را. ناصرخسرو. که آراید چه می گوئی تو هر شب سبز گنبد را بدین نورسته نرگسها و زراندود پیکانها. ناصرخسرو.