گمانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گمانیدن . [ گ ُ دَ ] (مص ) گمان کردن . اعتقاد داشتن . اندیشیدن . باور کردن : سپاهی که سگسار خوانندشان پلنگان جنگی گمانندشان . فردوسی . همانا گماند که من کودکم به دانش چنانچون بسال اندکم . اسدی . نبایدکه بدپیشه باشدت دوست که هر کس چنانت گماند که اوست . اسدی .