گلیسرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلیسرین . [ گْلی / گ ِ س ِ ] (فرانسوی، اِ) گلیسرل . پروپانترل . جسم متبلوری است که در حدود ١٨ و ١٩ زینه ذوب میشود و ضمناً باید در نظر گرفت که حتی در کمتر از صفر زینه خاصیت فوق ذوب دارد. وزن مخصوص آن در ٢٠ زینه حرارت ١/٢٦١ است و در ٢٩٠ زینه میجوشد، در صورتی که گلیسرین خالص و بدون آب باشد محرک و کمی محرق است، ولی اگر به آن چند سانتیمتر مکعب آب بیفزایند این خاصیت را از دست میدهد. اگر گلیسرین را در محل مرطوبی در ظروف سرباز بحال خود بگذارند یک چهارم حجم خود جذب آب میکند. گلیسرین با اسیدها اترها را تولید می کند. (از کارآموزی داروسازی جنیدی ص ١٥٣). گلیسرین یا گلیسرل یک الکل سه اتمی است که از پرپان مشتق میگردد. (درمان شناسی تألیف عطایی ص ٤٤٦). همچنین رجوع به روش تهیه ٔ مواد آلی ص ٤٦، ٤٧، ٤٨، ٥٨، ١٧٢، ١٨٧، ٣٩٥، ٤٤٣، ٤٤٤ و ٤٤٩ و گیاه شناسی ثابتی ص ٢٥، ٧٩ شود.