گلوگرفتگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلوگرفتگی . [ گ ُ / گ َ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) گرفتگی آواز. (ناظم الاطباء). عمل گلو گرفتن . حالتی که به مردم گریان دست دهد چون گریه نگه دارند. صَهل . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلوگرفتگی . [ گ ُ / گ َ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) گرفتگی آواز. (ناظم الاطباء). عمل گلو گرفتن . حالتی که به مردم گریان دست دهد چون گریه نگه دارند. صَهل . (منتهی الارب ).