گلوآونگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلوآونگ . [ گ َ وَ ] (اِخ ) (گلوانگور) ده کوچکی است از دهستان بلورد بخش مرکزی شهرستان سیرجان واقع در ٥٤٠٠٠گزی خاور سعیدآباد و ٢٠٠٠گزی شمال راه فرعی بافت به سیرجان . دارای ١٠ تن سکنه است و سکنه ٔ آن از طایفه ٔ بچاقچی هستند. مزارع میان دوآب، مکی، ده عیش و ده حسن جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).