گله چاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گله چاه . [ گ َ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش میان کنکی شهرستان زابل که در ٦٠٠٠گزی شمال باختری ده دوست محمد نزدیک مرز افغانستان به جلگه واقع شده است . هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٣٣٧ تن است . آب آنجا از رودخانه ٔ هیرمند تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).