گله بان

گله بان . [ گ َ ل َ / ل ِ / گ َل ْ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان یکانات بخش مرکزی شهرستان مرند که در ٢٤هزارگزی شمال باختری مرند و ٩هزارگزی راه شوسه ٔ مرند به خوی واقع شده است . هوای آن سرد و سکنه ٔ آن ٧٩٠ تن میباشد. آب آنجا از چشمه و قنات تأمین میشود. محصول آن غلات، پنبه، کرچک، حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

گله بان . [ گ َ ل َ / ل ِ / گ َل ْ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) نگهبان گله و شبان . (آنندراج ). چوپان : دوان آمدش گله بانی به پیش به دل گفت دارای فرخنده کیش . سعدی (بوستان ). چوبی بزرگ به رسم گله بانان به دست گرفته . (انیس الطالبین نسخه ٔ خطی مؤلف ص ٣٤).