گلنگور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلنگور. [ گ ُ ل َ ] (اِخ ) ده مرکزی از دهستان گلنگور بخش خاش شهرستان زاهدان، واقع در ٣١٠٠٠گزی باختر خاش و ٨٠٠٠گزی باختر راه فرعی خاش به نرماشیر. هوای آن گرم و دارای ١٥٠ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
گلنگور. [ گ ُ ل َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای نه گانه ٔ بخش خاش شهرستان زاهدان . این دهستان در شمال باختری خاش واقع و حدود آن به شرح زیر است : از طرف شمال به دهستان اسکل آباد، از طرف خاور و جنوب به دهستان حومه و از طرف باختر به دهستان گوهرکوه . منطقه ای است جلگه و دارای تپه های خاکی است . هوای آن گرم و معتدل و بیشتر اهالی بطور سیار زندگی مینمایند. آب مشروب قرای دهستان از قنات و چشمه و محصول آن غلات، ذرت، پنبه و لبنیات است . شغل مردان گله داری و راههای دهستان عموماً مالرو است . این دهستان از پنج آبادی تشکیل گردیده و جمعیت آن در حدود ١٠٠٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).