گلاب انگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلاب انگیز. [ گ ُ اَ ] (نف مرکب ) خوش بو. معطر. آنکه بوی گلاب دهد : شاه چون گرم گشت از آتش تیز گفت با آن گل گلاب انگیز. نظامی (هفت پیکر ص ١٧٨).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلاب انگیز. [ گ ُ اَ ] (نف مرکب ) خوش بو. معطر. آنکه بوی گلاب دهد : شاه چون گرم گشت از آتش تیز گفت با آن گل گلاب انگیز. نظامی (هفت پیکر ص ١٧٨).