گل یتیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل یتیم . [ گ ُ ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سرولایت بخش سرولایت شهرستان نیشابور که در ١٨هزارگزی شمال چکنه بالا واقع شده است . هوای آن معتدل و سکنه اش ٥٠٩تن است . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان کرباس بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).