گل چشمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل چشمه . [ گ ُ چ َ م َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش رامیان شهرستان گرگان واقع در ٧هزارگزی رامیان . دارای ٤٥ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
گل چشمه . [ گ ُ چ َ م َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان تیمور بخش حومه ٔ شهرستان محلات واقع در ٢٨هزارگزی جنوب خاور محلات و در ١٨هزارگزی جنوب راه شوسه ٔدلیجان به محلات . هوای آن سرد و دارای ٢٢٠ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول آن غلات و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان قالیچه بافی است . مزارع حیدرآباد، قره گل، کندنو و گل چشمه پائین جزء این ده است . راه آن مالرو است و از طریق تیمور ماشین میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).