گل پیرهن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل پیرهن . [ گ ُرْ / رَ هََ ] (ص مرکب ) آنکه خود را از گل زینت داده و آرایش کرده باشد. (ناظم الاطباء). آنکه پیراهن وی از لطافت و نازکی گل را ماند. ◄ در بیت زیر مجازاً نازک اندام . لطیف تن . نرم بدن : بال مرصع بسوخت مرغ ملمعبدن اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیرهن . ابوالمفاخر رازی . و رجوع به گلپوش شود.