گل پاپوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل پاپوش . [ گ ُ ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی که از ابریشم و گلابتون و مانند آن بر تیماج و سقلات کفش دوزند و هم از چوب سازند و در پاشنه ٔ کفش تعبیه کنند و گلهای عاج در آن پرچین نمایند و آنرا کوکب کفش نیز گویند. (آنندراج ). رجوع به گل کفش شود.