گل هنگامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل هنگامه . [ گ ُ ل ِ هََ / هَِ م َ / م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) همان گل جنگ است . (آنندراج ) : صد مرغ خوش آهنگ بهر گوشه کباب است هنگام بهار از گل هنگامه مستان . ملاطغرا (از آنندراج ). رجوع به گل جنگ و گل همچشمی شود.