گل ملاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل ملاط. [ گ ِل ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی را گویند که ازبرای بهم وصل کردن اتصال آجر و سنگ و خشت و یا کشیدن بر روی دیوار استعمال کنند. (سفر خروج ١:١٤ سفر لاویان ١٤: ٤١ و ٤٢ سفر خروج ١٣:١٠). این گل عموماً از گل سرخ و کاه بهم آمیخته ساخته میشد و گاهی اوقات از ریگ و خاکستر و آهک ترتیب می یافت و بعضی اوقات در عوض گل قیر استعمال مینمودند، چنانکه در خرابه های بابل دیده میشود. (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به ملاط شود.