گل محمدبیگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل محمدبیگ . [ گ ُ م ُ ح َم ْم َ ب ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل واقع در ٥٠٠٠گزی شمال بنجار و ١٠٠٠گزی مالرو جلال آباد به زابل . هوای آن گرم و دارای ٧٠٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند و محصول آن غلات، صیفی و لبنیات است . شغل اهالی زراعت، گله داری و صنایع دستی آنان کرباس و گلیم بافی است . راه آن مالرو و ساکنین از طایفه ٔ کلانتری هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).