گل فام

(گُ) (ص مر.) گلگون، گلرنگ.<br>

(گُ) (ص مر.) گلگون، گلرنگ.

گلفام . [ گ ُ ] (ص مرکب ) گلرنگ . (آنندراج ). به رنگ گل . گلگون . (ناظم الاطباء) : بر یا خواب چو زاهد نبود بیداری چند جامی بکش از باده ٔ گلفام بخسب . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٧٠٠). مرا همچنین چهره گلفام بود بلورینم از خوبی اندام بود. سعدی (بوستان ). تمام فهم نکردم که ارغوان و گل است در آستینش یا دست و ساعد گلفام . سعدی (طیبات ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

نام فارسی

نام زنانه