گل صبح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل صبح . [ گ ُ ل ِ ص ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از سپیده ٔ صبح است . (آنندراج ) : فیضی عجیب درین گل صبح از صبا رسید بیرون کشیم رخت کدورت صفا رسید. ظهوری (از آنندراج ). به دشمن شبیخون زدن عاجزی است گل صبح بر قلب گردون زنیم . صائب (از آنندراج ).