گل شهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل شهر. [ گ ُ ش َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ابتر بخش حومه ٔ شهرستان ایرانشهر واقع در ٢٢٠٠٠گزی شمال خاوری ایرانشهر و ١٣٠٠٠گزی خاور راه شوسه ٔ ایرانشهر به خاش . هوای آن گرم و دارای ١٨٠ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول آن غلات، خرما، ذرت و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن فرعی است . ساکنان از طایفه ٔ میر هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
گلشهر. [ گ ُ ش َ ] (اِخ ) نام زن پیران ویسه است که سپهسالار افراسیاب باشد . (برهان ) (آنندراج ) : که نگشاید این بند من هیچکس گشاینده گلشهر خواهیم و بس . فردوسی . بیاورد گلشهر دخترش ْ را نهاد از برتارک افسرش ْ را. فردوسی . سپهبد بپیچید در خواب خوش بجنبید گلشهر خورشیدفش . فردوسی . و رجوع به فهرست ولف شود.