گل شاموسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل شاموسی . [ گ ِ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گل شاموس . به عربی طین شاموسی خوانند و بهترین آن سبک و سفید بود و به زبان بچسبد و قائم مقام گل مختوم باشد. (برهان ). طین شاموسی . (آنندراج ) : مگر علاج رعاف شفق کند خورشید که از سفیده ٔ صبح آورد گل شاموس . میرافضل (از آنندراج ).