گل سرسبد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ لِ سَ. سَ بَ)(ص مر.)کنایه از: آدم محبوب و برگزیده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ لِ سَ. سَ بَ)(ص مر.)کنایه از: آدم محبوب و برگزیده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل سرسبد. [ گ ُ ل ِ س َ رِ س َ ب َ / س َ س َ ب َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گل روی سبد. (آنندراج ). ◄ کنایه از سرمایه ٔ رونق و چیزی که از امثال خود بهتر و معزز و ممتاز باشد، چه معمول گل فروشان و باغبانان است هر گلی که از جمله ٔ گلها کلان و بهتر باشد آنرا بر سر سبدی که از گلها پر باشد می نهند. (غیاث ). برگزیده . برجسته . ممتاز : گل سرسبد را دهد باغبان در آخر به بالای گلها مکان . ملاطغرا (از آنندراج ). گل سرسبدم اشک سرخ و چهره ٔ زرد ز باغ عشق نچیدیم جز گل حرمان . سنجر کاشی (از آنندراج ). گل سرسبد عمر چشم بیدار است برغم دیده ٔ گلچین روزگار مخسب . صائب (از آنندراج ).