گل دورویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل دورویه . [ گ ُ ل ِ دُ ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) همان گل دوروی است : رخ گلنار، چونانچون شکن بر روی بت رویان گل دورویه، چونانچون قمرها در دوپیکرها. منوچهری . آن دورویه گل چو روی عاشقان از خون دل یا چو بر زرین ورقها ریخته آب لکا. قطران . در باغ نگه کن گل دورویه که دارد یک روی ز شادی و دگر روی ز تیمار. (از تاج المآثر).